‫آنچه گذشت...
‫بیدار شید!
‫باید به پلیس بگیم کار مدی بوده
‫کلر می‌خواد بره پیش پلیس
‫تحویلش بدید
‫نقشه‌ی مرگ و میره
‫[ جنت همیلتون ]
‫اسمش جنت همیلتون‌ـه
‫من به‌خاطر اون اینجام. ‫بهت نیاز دارم
‫جسم من کدوم گوریه؟
‫فقط بهم بگو چطور ‫می‌تونم کمکت کنم
‫به نظرتون جنت چند وقت ‫این پایین بوده؟
‫می‌مونی؟
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@
‫این رو از کجا آوردی؟
‫جنت، ازت یه سوالی پرسیدم
‫از کجا آوردیش؟
‫محض رضای خدا، جو، ‫تازه بیدار شده
‫دختر بیچاره سخت ‫مشغول درس خوندن بوده،
‫- یه خواب عمیق... ‫- مادر، لطفاً
‫یه هدیه از طرف اون معلم شیمیه؟
‫جنت؟
‫توی این دانشگاه بوده؟
‫اون...
‫- دانشگاه شیکاگو ‫- نشنیدم چی گفتی
‫آقای مارتین توی ‫دانشگاه شیکاگو بوده
‫اون کاتالوگ...
‫تو رو هم تشویق می‌کنه ‫که بری همون‌جا؟
‫این دانشگاه یه رشته‌ی ‫مهندسی شیمی فوق‌العاده داره
‫شاید برادرت بتونه ‫از این فرصت استفاده کنه
‫وقتی زمانش برسه
‫چرا؟
‫دِیل که حتی علاقه هم نداره...
‫توی این خانواده
‫فقط یه نفر نیاز ‫به دانشگاه رفتن داره، جنت
‫بهتره از این مغز فعالت
‫برای کار مفیدی استفاده کنی
‫مثلاً یه شوهر پیدا کنی، ‫یکی رو داشته باشی که ازت مراقبت کنه
‫و می‌تونی با دادن یه خونه ‫پر از بچه‌های سالم بهش
‫سپاسگزاریت رو نشون بدی
‫یا شاید بتونم خودم ‫از خودم مراقبت کنم
‫و یه خونه‌ی پر از بچه نخوام
‫ما توی این خانواده‌ی خدا ترس
‫با ادب و احترام صحبت ‫می‌کنیم، دختر جوان
‫حالا، اونجا رو تمیز کن
‫تا کسی آسیب نبینه
‫« ارواح مـدرسـه »
‫راندا
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- فکر کنم این منم
‫چی؟
‫فکش رو نگاه کن
‫انگشت کوچیک کج
‫آقای مارتین توی دفترچه نوشته
‫که من این گوشه از طبقه‌ی ‫دوم رو تسخیر کردم
‫آره، منظورش دقیقاً همون نبوده
‫اوه، نه، فکر کنم منظورش همون بوده
‫مگه جسدت رو خاک نکردن؟
‫من از کجا بودم؟ ‫خودم که سر قبرم نرفتم
‫ممکنه مادرم جسدم رو ‫اهدا کرده باشه...
‫این چه وضعشه، راندا؟ خدایا
‫موضوع درمورد تو نیست. ‫قراره به مدی کمک کنیم، باشه؟
‫مگه اون تنها کسیه
‫که از جسمش جدا شده؟
‫حداقل جسم تو اون بیرونه
‫آفتاب می‌گیره یا دارن ‫پاهاش رو ماساژ میدن
‫مثلاً باید خوشحال باشم؟
‫ما موش‌های آزمایشگاهی ‫چیزی نداریم
‫جز نوشته‌های رمزآلودِ ‫یه معلم شیمی شیطان صفت
‫آره، کسی که مخفیانه ‫باهاش اطلاعات رد و بدل می‌کردی
‫چیز دیگه‌ای هم هست ‫که یادت رفته باشه بهمون بگی؟
‫باشه، بچه‌ها، میشه لطفاً ‫اینقدر دعوا نکنیم
‫و انرژی‌مون رو متمرکز کنیم ‫روی پیدا کردن جنت؟
‫آره، یا حداقل آقای مارتین
‫- توی این ساختمون نیست ‫- از کجا می‌دونی؟
‫چون من از یه اِم‌اَند‌اِم آبی ‫بیش‌تر این‌جا بودم، گوزن
‫اسمش رو بذار حس درونی، ‫اما با استخون‌هام حسش می‌کنم
‫باشه، خنده‌دار نبود. ‫تازه، من یه فکری دارم
‫پس تیم، جمع بشید
‫باشه، پس...
‫اینم از این. ‫این مدرسه‌ی ماست
‫اینم آقای مارتینه
‫خودمون پخش می‌شیم،
‫بعدش یه حمله‌ی ناگهانی انجام می‌دیم
‫همه‌مون می‌ریم داخل
‫چارلی، از پشت میایی،
‫و از در پشتی وارد میشی
‫من یه حرکت...
‫تو حرف‌هاش رو می‌فهمی؟
‫حتی یه کلمه هم نمی‌فهمم، ‫ولی تو داری سرخ میشی
‫دارم یه‌کم گیجتون می‌کنم
‫دارم سختش می‌کنم
‫این خط وسط زمینه، ‫ولی برعکس در نظر بگیریدش
‫- باشه، والی؟ ‫- بله؟
‫شاید بهتر باشه طبق ‫یه نقشه‌ی دیگه پیش بریم
‫چون سه روزه که داریم ‫پناهگاه رو می‌گردیم
‫و هیچ اثری از آقای مارتین ‫و جنت نبوده
‫می‌دونم، اما به نظرم اگه هر کسی
‫نوشته‌های مربوط خودش رو بخونه...
‫خوندیم، و تو فکر می‌کنی
‫اینکه بهت گفته ‫یه سگ گله‌ی فداکاری
‫- یعنی ازت تعریف کرده ‫- خب، اگه آقای مارتین...
‫رفته. آقای مارتین رفته. ‫اینجا نیست
‫باشه؟ احتمالاً از فنس ‫رد شده یا همچین چیزی
‫اگه جنت تونسته ‫وارد بدن مدی بشه،
‫کی می‌دونه چه کارهایی ‫از دکتر فرانکنشتاین برمیاد؟
‫- دکتر فرانکنشتاین کیه؟ ‫- ای خدا
‫دیگه آخراشه
‫- می‌خوای ما بریم؟ ‫- نه، مشکلی نیست
‫حالت چطوره؟ ‫آماده‌ای بری خونه؟
‫پدرت به زودی میاد
‫خیلی حالت بهتر شده
‫راست میگه
‫آخر هفته داشتیم برات دعا می‌کردیم
‫حتی یه کارت دعا ‫چسبوندم به لامپ
‫خب، سنت رافائل حتماً کمکت کرده
‫چون خیلی خوش‌شانسی آوردی
‫سلام، پسر
‫خبر خوب رو بهم دادن
‫ساعت ۱۰ مرخص میشی
‫چرا با من نیومدی؟
‫باید یه کاری رو انجام می‌دادم
‫چه کاری؟ خبر دادن به پلیس؟
‫و اگه خبر داده باشه چی؟
‫بالاخره که باید بگیم
‫پلیس چرا؟
‫معلومه که از نظر تو فکر خوبیه
‫چرا یواشکی دوتاتون ‫نمی‌رید پیش پلیس؟
‫مگه مهمه که آینده‌ی ‫مدی نابود میشه؟
‫چه ربطی به مدی داره؟
‫می‌خوان به پلیس بگن ‫که مدی ماشینت رو دزدیده
‫تا هیچوقت نتونه برگرده
‫چی؟
‫مدی ماشینم رو دزدید؟
‫دنده‌عقب زد به من؟
‫پس اونی که کلاه سرش بود، ‫همونی که من دنبالش بودم،
‫- می‌گید اون آدم... ‫- آره
‫- و نه ‫- چی؟
‫منظورت از «نه» چیه؟
‫باشه
‫می‌دونم ممکنه شبیه ‫به مدی بوده باشه
‫ولی به این معنی نیست ‫که مدی بوده
‫- فیلمش رو گرفتیم ‫- واقعاً؟
‫آره، همه صورتش رو دیدیم، سایمون
‫باشه
‫مدی، یا حداقل روحش،
‫توی مدرسه‌مون گیر افتاده
‫نمی‌تونه اونجا رو ترک کنه،
‫اما جسمش، یا حداقل ‫دختری که توی جسمشه،
‫حدوداً ۶۰ و خرده‌ای سال پیش مُرده
‫اسمش جنت‌ـه
‫و در اصل اون جسم مدی رو دزدیده
‫و باید کمکش کنیم ‫جسمش رو پس بگیره
‫تا استخون‌ها و روحش یکی بشن
‫باید برای تو هم دعا کنیم؟
‫ببین، احتمالاً می‌تونم ‫خیلی بهتر توضیح بدم
‫آره، اگه قارچ توهم‌زا مصرف کنیم
‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم. ‫خیلی حرف‌هام عجیبن
‫نه، وقتی گفتی یه دختر مُرده
‫استخون‌هاش رو دزدیده ‫دیگه دیوونگی رو رد کردی
‫پس توی مدرسه گیر افتاده؟
‫با توجه به حرف‌های مدی، ‫چند نفر دیگه هم اونجان
‫تنها نیست
‫اما هر بار تلاش می‌کنه ‫از محوطه‌ی مدرسه خارج بشه،
‫یه نیرویی وجود داره ‫که برشون می‌گردونه داخل
‫پس داری میگی
‫مدی یه روحه ‫و تو باهاش حرف زدی؟
‫باشه، من حوصله ندارم ‫ساعت ۸ صبح درمورد زامبی حرف بزنم
‫من تمرین تشویق ‫و امتحان زبان اسپانیایی دارم
‫کلر، کسی که زِیویر رو زد ‫یه غریبه بوده
‫مدی هیچوقت از قصد ‫با ماشین نمی‌زنه به زِیویر
‫درست نمیگم، نیکول؟
‫الان، خودم ممکنه با ماشین ‫یکی رو زیر بگیرم
‫واقعاً باید با یکی حرف بزنی
‫شاید بهتره اینقدر توی ‫مدرسه نباشی، توهم‌زده زدی
‫هی، اگه می‌خواستی ‫چیزی بیارم خونه برات
‫بهم پیام بده
‫سایمون، بهتره بیش‌تر ‫توی فضای آزاد باشی
‫بقیه کی‌ان؟
‫- که توی مدرسه گیر افتادن؟ ‫- یه معلم؟
‫اون رو حبس کرده؟ ‫چند وقت؟
‫از ۱۵۰ به بعد دیگه نشمردیم
‫صبر کن، چندین ماه اونجا بوده؟
‫الان یه‌جورایی وسط ‫یه بحران خانوادگی هستیم
‫آره، شاید بهتر باشه
‫برگردی به تمرینات گروه موسیقی؟
‫اون گفت وقتش رسیده ‫که بیدار بشیم
‫آره، خب، فکر می‌کردم ‫اون شیپور رو پرت می‌کنی
‫و لباس‌هایی می‌پوشی ‫که حداقل توشون راحتی
‫اصلاً اون شلواره که پوشیدی؟
‫انگار چمن مصنوعی اتوکشیده‌ست
‫در برابر عوامل طبیعی خیلی مقاومن
‫اگه اون یه نقشه‌ست، ‫واقعاً به دردم می‌خوره
‫یادم رفته دستشویی کجاست
‫اون نقشه‌ی مکان‌هایی ‫از مدرسه‌ست که آدم توشون...
‫- مُرده ‫- توی دستشویی کسی مُرده؟
‫وای خدا، راندا، ‫میشه لطفاً برش گردونی؟
‫- چرا من؟ ‫- چون...
‫بیدارش کنی، صاحیش میشی
‫نمی‌دونی آقای مارتین ‫کجا ممکنه قایم شده باشه؟
‫معلم شیمی مُرده، ‫قدش تقریباً اینقدره،
‫موهاش مشکی‌ان، ‫بوی قهوه‌ی مونده میده
‫بیخیال
‫باشه، باید بفهمیم چرا آقای مارتین
‫روی گلخونه یه «ی» نوشته
‫یوری!
‫صبر کنید
‫ممکنه «ی» برای یوری باشه. ‫حتماً یوری اونجا مُرده
‫همون روحی که مدام ‫با چرخ سفالگری کار می‌کنه؟
‫آره
‫باید باهاش حرف بزنیم
‫نمی‌تونیم. ‫فقط روسی حرف می‌زنه
‫و عقلش رو کامل از دست داده
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره
‫گوش کن، اگه نگران ‫اون حیوونی هستی
‫که با ماشین زد بهت...
‫نه، نیستم
‫خب، خوبه،
‫چون داریم به پیدا کردنش ‫نزدیک‌تر می‌شیم
‫یه شاهد پیدا کردیم
‫- میگه یه چیزی دیده ‫- چی دیده؟
‫یکی رو دیده که...
‫یه هودی کلاه‌دار داشته ‫و نزدیک ماشین تو بوده
‫- چیزی یادت نمیاد؟ ‫- نه
‫چیز زیادی از اون شب یادم نیست
‫بفرمایید، کلانتر
‫خیلی‌خب
‫- الان برمی‌گردم ‫- باشه، خیلی‌خب
‫به بیمارستان شهرستان ‫«رِد پاین» خوش آمدید...
‫- دنیال من می‌گردی؟ ‫- نه
‫نه. آه...
‫اون شب چندتا آدم دیگه ‫اینجا نشسته بودن
‫یه مرد قد بلند با جلیقه‌ی ماهیگیری
‫زنی که موهاش شبیه به ‫مارج سیمپسون بود و سیگار می‌کشید
‫آه، از سال ۲۰۰۹ به بعد
‫هیچکس حق نداره ‫اینجا سیگار بکشه
‫درسته
‫روسی بلدی؟
‫حرف‌های دیکشنری رو میگم
‫چی ازش پرسیدی؟
‫قرار بود بپرسم: ‫«می‌تونم مزاحم کارت بشم؟»
‫ولی شاید ازش پرسیده باشم ‫که موهای پاش رو می‌زنه یا نه
‫اوهوم
‫اصلاً انگلیسی بلد نیستی؟
‫یوری، آقای مارتین یا جنت ‫اصلاً اینجا نیومدن؟
‫خیلی‌خب، فکر کنم داریم ‫وقت‌مون رو هدر می‌دیم
‫این مرد ۵۰ سال داشته ‫شلاک استنشاق می‌کرده
‫انگار چیزهای بیش‌تری ‫استنشاق می‌کرده
‫اصلاً نرفتی گلخونه؟
‫گلخونه؟
‫گل... خونه؟
‫خدایا، اگه قراره پانتومیم بازی کنیم، ‫من چارلی رو برمی‌دارم
‫اوه، آره
‫باید با همه حرف بزنیم، باشه؟
‫ممکنه آقای مارتین
‫روی همه‌ی مُرده‌های اینجا ‫آزمایش انجام داده باشه
‫فکر نمی‌کنم اون کار رو کرده باشه
‫الان یکی دیگه توی جسم منه،
‫و اصلاً نمی‌دونم کجام. ‫یا اون کجاست
‫یعنی ما کجاییم. این...
‫حتی اگه اون رو پس بگیریم،
‫اصلاً نمی‌دونیم چطور باید ‫اون رو از بدنم خارج کنیم
‫می‌دونیم؟ هیچی نمی‌دونیم
‫پس لطفاً، راندا،
‫بهم نگو داریم وقتمون رو هدر می‌دیم
‫من نبودم. اون گفت
‫هی، ببین
‫تا به جواب نرسیم ‫دست برنمی‌داریم، باشه؟
‫درسته، قول میدم
‫چطوره بریم به گلخونه،
‫و یه نقشه‌ی بهتری بریزیم
‫و الکی لاک تنفس نکنیم؟ ها؟
‫باشه؟
‫این کلاس واقعاً می‌تونه ‫توی «اِتسی» فروش خوبی داشته باشه
‫اگه این لب داشت، می‌پوشیدمش
‫جنت اون رو درست کرده
‫♪ Party Go Boom - Wizardz Of Oz ♪
‫ببخشید
‫اشکالی نداره
‫مندی، میشه یه وقت ‫آب‌خوری‌ای بهمون بدی؟
‫ممنون
‫تو حرفه‌ای‌تر از حرف‌هایی
‫مشکلت چیه؟
‫تو باید نگاه تحقیرآمیز به اون بکنی
‫می‌دونه والدینش چقدر عصبانی‌ان
‫به‌خاطر اینکه با اون پسر ‫وقت می‌گذرونه؟
‫نمی‌دونم از چه نام خانوادگی‌ای
‫ممکنه برای ثبت‌نام ‫استفاده کرده باشه
‫ممکنه از نیِرز یا همیلتون ‫استفاده کرده باشه، اما...
‫قطعاً نقدی حساب کرده
‫خیلی‌خب، آماده بشید، دخترها
‫آره .باشه. ‫آره، ممنون که وقت گذاشتید
‫الان به «میدوِی» زنگ می‌زنم
‫اَه
‫اون مسافرخونه‌ی ‫درب و داغون نزدیک نمایشگاه؟
‫امکان نداره مدی اونجا بخوابه
‫بازم بهتر از اون خوابیدن ‫توی اون خرابه‌ایه
‫که خانواده‌ش توش زندگی می‌کردن
‫- خانواده‌ی کی؟ ‫- باشه
‫چند روز گذشته ‫خیلی تحقیق کردم
‫انگار خانواده‌ی جنت همیلتون...
‫سایمون، تمومش کن
‫باید این موضوع دزدیدن جسم ‫توسط حنت رو بیخیال بشی
‫جدی میگم، رفیق
‫از روی عشق این حرف رو می‌زنم
‫باید یه تیم باشیم
‫نمی‌تونیم به کلر اعتماد کنیم. ‫اون میره به پلیس میگه
‫اما تو باید خودت رو جمع‌وجور کنی ‫و با یه متخصص حرف بزنی
‫خیلی‌خب. من موقع ناهار ‫میرم شهرستان بینگهام
‫اگه هنوز برات مهمه ‫و خواستی بیایی...
‫معلومه که برام مهمه
‫من رانندگی می‌کنم
‫چه غلطا؟ ‫انگلیسی بلدی؟
‫صبر کن، و جنت رو می‌شناختی،
‫و می‌تونی توی این مدرسه ‫سیگار بکشی؟
‫- اول جواب کدوم سوال رو بدم؟ ‫- همه‌شون رو
‫آره. جنت رو می‌شناختم
‫هر از گاهی میومد اینجا
‫یک یا سه دهه تلاش کردم
‫یادش بدم یه پارچ درست کنه
‫باشه، هیچوقت نگفت ‫برنامه‌ای نداشته
‫برای دزدیدن جسم یه آدم دیگه
‫یا اینکه وقتی اون رو می‌دزده ‫کجا ممکنه بره؟
‫اگه اهل مسکو نیستی، ‫قضیه‌ی اسم یوری چیه؟
‫بابام اهل روسیه‌ست
‫مامانم اهل ویرجینیاست
‫باشه، ببخشید
‫چرا کاری کردی آقای مارتین ‫و بقیه فکر کنن
‫که اصلاً انگلیسی بلد نیستی؟
‫خب، باعث شد از اون کلاس ‫رانندگی مسخره‌ش نجات پیدا بشم
‫آره، اما یه دهه تنها بودی
‫و مسحور چرخ سفالگری شده بودی
‫همه باید هر طوری که می‌تونیم ‫در برابر تاریکی بجنگیم
‫- آره، آقای مارتین همیشه می‌گفت... ‫- آقای مارتین همه‌ش مزخرف می‌گفت
‫نیاز نیست تمام وقتم رو ‫صرف این کنم که چرا اینجام
‫تا همیشه جوون می‌مونم
‫می‌دونی، هیچوقت تموم نمیشه
‫لب‌هام خشک نمیشن. ‫پیشمونی‌ای ندارم، پسر
‫تو چی؟
‫پیشمونی‌ای داری؟
‫نه
‫اگه می‌تونستم سال ‫دهم رو دوباره تجربه کنم،
‫احتمالاً اون نمایش تک‌نفره‌م
‫درمورد مری تاد لینکلن رو ‫عوض می‌کنم
‫آره، باز هم همون رو ‫انجام میدم، می‌دونی،
‫فقط بدون لباس مخصوص ‫و گلاه‌گیس
‫شجاعانه‌ست
‫این جعبه چیه؟
‫این جعبه رو هم ‫جنت درست کرده؟
‫آره
‫باشه، عجب، ‫پس کلاس نجاری داشته
‫سرش شلوغ بوده
‫- این چیه؟ ‫- چی چیه؟
‫[ ارواح بیمارستان شهرستان رِد پاین ]
‫سریع برگشتی
‫انتظار نداشتم اینقدر سریع برگردی
‫خب، برنگشتم
‫آره، بابام داره اطلاعات رو ‫به هارتمن میده
‫وقتی برگردم مدرسه،
‫با توجه به اجازه‌ی دکترم
‫می‌تونم سر کلاس‌هام بخوابم
‫بالاخره
‫خوبه
‫حالت چطوره؟
‫من؟ خوبم
‫آخه تو وقت بود بمیری
‫مُردم. به مدت چند دقیقه
‫چی؟
‫هیچی
‫هی، خوشحالم که خارج ‫از بیمارستان می‌بینمت
‫هی، کلر
‫اگه مدی زنده باشه،
‫می‌دونی که من و تو ‫نمی‌تونیم با هم باشیم
‫آره. آره، می‌دونم
‫البته
‫البته، اگه درمورد ما فهمیده ‫و عصبانی شده
‫- و با ماشین زده باشه بهت... ‫- حقم بود
‫شایدم حتی بلای بدتری ‫باید سرم میومد
‫باید برم
‫زنگ اول هم غایب بودم
‫- بعداً می‌بینمت ‫- بعداً می‌بینمت
‫یعنی میگی این همینطوری ‫اونجا افتاده بود؟
‫- آره ‫- اون جنت رو می‌شناخته؟
‫آره. زیر ظرفش توی یه جعبه بود
‫این باید همون دفترچه یادداشتی باشه
‫که نتونستیم پیداش کنیم، درسته؟
‫همونی که آقای مارتین ‫درمورد جنت توش می‌نوشته؟
‫ده صفحه‌ی اولش معادلات شیمی‌ان
‫شاید اینا توضیح بدن ‫که چرا این دفترچه‌ها هنوز اینجان
‫و ظرف جنت
‫و اینکه چطور آقای مارتین ‫اون در رو روی ما بست
‫و دیگه به حالت اول برنگشت
‫شاید اصلاً داریم برعکس ‫نگاهش می‌کنیم
‫اینا...
‫تو اصلاً اینا رو می‌فهمی؟
‫مدی، همه‌ی شیمی‌ای که من بلدم رو
‫از پروفسور توی جزیره‌ی گیلیگن یاد گرفتم ‫(یک مجموعه‌ی تلویزیونی کمدی)
‫راندا کجاست؟
‫داره سعی می‌کنه ‫اون نوازنده‌ی شیپور رو بپیچونه
‫نوازنده‌ی شیپور اسم داره؟
‫- آره، نوازنده‌ی شیپور ‫- اسمش کوئین‌ـه
‫مدی؟
‫سلام
‫- چیز بیش‌تری فهمیدی؟ ‫- نه
‫نه، هنوز نه، ‫اما دارم روش کار می‌کنم
‫نمی‌دونی چرا جنت توی راکتون ‫از اتوبوس پیاده شده؟
‫فقط می‌دونیم داشته ‫از چی فرار می‌کرده
‫هنوز نفهمیدیم داشته ‫می‌رفته سراغ چی
‫شاید باید بفهمیم داره ‫دنبال چی می‌گرده
‫داریم روش کار می‌کنیم
‫مدی، حتی اگه...
‫حتی اگه یارو رو پیدا کنیم،
‫اصلاً می‌دونیم می‌تونیم ‫جسمت رو پس بگیریم یا نه؟
‫گفتی شنیدی داشته با گریه ‫درخواست کمک می‌کرده،
‫اما خودت...
‫خودت اون روز هنوز زنده بودی،
‫داشتی از اتاق دیگ بخار رد می‌شدی، ‫ولی صدای یه دختر مُرده رو شنیدی
‫چطور؟
‫نمی‌دونم
‫تنها حدسم اینه که اوضاع ‫روحی خوبی نداشتم
‫ناراحت بودم
‫و اون هم ناراحت بوده
‫شاید به همین دلیله ‫که من رو می‌بینی و صدام رو می‌شنوی
‫[ ارواح توی سالن بیمارستان رِد پاین ‫پرسه می‌زنن. اونجا مرگ‌ومیر زیاده ]
‫[ تا حالا کسی با یه آدم ‫مُرده حرف زده؟ ]
‫زِیویر؟
‫با کی حرف می‌زنی؟
‫چندتا از دوست‌هام
‫خوشحال شدن که ‫از بیمارستان مرخص شدم
‫می‌تونی مدیر رو هم ‫به اون لیست اضافه کنی
‫قراره با معلم‌هات حرف بزنه
‫می‌تونی تا آخر هفته ‫درس‌هات رو توی خونه بخونی
‫اوه، واقعاً؟
‫فکر کنم اگه توی مدرسه باشم
‫بیش‌تر درس می‌خونم
‫توی کتابخونه درس‌هایی ‫که جا موندم رو بخونم
‫خب، فکر کنم بهتر باشه ‫توی خونه باشی
‫می‌تونی دراز بکشی
‫خب، یه مبل توی کتابخونه هست
‫جدی میگم، اگه توی اتاق‌خوابم باشم ‫اصلاً درس نمی‌خونم
‫تصمیمش با خودته، پسرم
‫هی، داریم کجا می‌ریم؟
‫هنوزم دلم می‌خواد برم به «میدوِی»
‫- شاید اون هتلِ توی «واماکی» ‫- حدوداً ۹۶ کیلومتر دورتره
‫ولی توی همین شهرستانه. ‫اون نقشه‌ی شهرستان رو خریده
‫آره، اما فکر می‌کنم شاید باید...
‫نیکول، خودت اونجا بودی. ‫شنیدی فروشنده چی گفت
‫یکی که دقیقاً شبیه ‫مدی بوده یه نقشه خریده
‫یه نقشه
‫آخرین بار ۱۰ سال پیش ‫یکی نقشه خریده
‫منظورت چیه؟
‫یه نوجوون از دوره‌ی ۱۹۸۵ ‫یه نقشه می‌خره
‫چون گوشی هوشمند نداره
‫اونا هنوز فکر می‌کنن «جی‌پی‌اِس» ‫یعنی «سرویس پست عمومی»
‫سایمون، برنمی‌گردیم به اون ‫خونه‌ی سال ۱۹۸۵
‫می‌شنوی چی میگم؟
‫چطور فقط وقتی وجود ‫روح رو باور می‌کنی،
‫که بگن اون روح مقدسه؟
‫ما هر دو کاتولیک هستیم، نیکول
‫هر دومون به برزخ اعتقاد داریم
‫مردم باید صبر کنن ‫قبل از اینکه مشخص بشه باید برن کجا
‫پس چرا نمی‌تونی باور کنی که مدی ‫هنوز توی دبیرستان اِسپلیت ریور منتظره؟
‫درمورد این موضوع حرف نمی‌زنم
‫چرا؟
‫چون مدی نمرده
‫باشه، ولی به این معنی هم نیست ‫که داره توی جسمش زندگی می‌کنه
‫هی، هی! نیکول! ‫اوه، بیخیال
‫سوار شو،
‫اما دیگه حق نداری سوال بپرسی
‫باشه
‫فقط یه سوال
‫کرم برزیلی بام‌بام چیه،
‫و با بات‌باتر یکیه؟
‫این که شد دو سوال، باهوش‌خان
‫هی، اینجا سوابقی دارن ‫که مربوط به روز بازگشایی اینجاست
‫فقط من اینطور فکر می‌کنم،
‫یا این شبیه یه چیزیه ‫که توی یه هرم حک شده؟
‫لطفاً اینقدر نزدیکم نشو
‫- بدم میاد از پشت نزدیکم میشن ‫- نزدیکت نشدم
‫‏۱۵ سانتی‌متر باهات فاصله دارم
‫این فاصله‌ی استاندارده
‫وای. بچه‌ها، این رو ببینید
‫باشه
‫جنت کتاب فارنهایت ۴۵۱ رو ‫چهار بار امانت گرفته
‫معنی خاصی داره؟
‫اینکه ازش خوشش میومده؟
‫شد پنج بار
‫یه بار هم برای انجمن ‫علمی امانتش گرفته
‫حالت خوبه، عزیزم؟
‫آره، خوبم
‫حس می‌کنم خیره شده بهم
‫می‌دونید چیه؟
‫می‌خوام بفهمم این ‫بچه‌های دانشمند کی‌ان،
‫چون اصلاً ممکنه الان جنت
‫با یکی از دوست‌های درس‌خونش ‫توی شهر بچرخه
‫دوست‌هاش الان ۸۳ سالشونه
‫الان فقط ضربان‌سازهاشون ‫دارن می‌چرخن
‫- این اختصاره ‫- چی؟
‫اون کد، اون خط‌خطی‌ها و قلاب‌ها
‫مادربزرگم منشی بود. ‫اون بهم یاد داد
‫چی میگی؟ می‌تونی اون رو بخونی؟
‫خب، خیلی وارد نیستم، ‫اما تا حدودی، آره
‫لطفاً ترجمه کن
‫آم...
‫فکر نمی‌کنم یه نفر ‫این‌ها رو نوشته باشه
‫قطعاً کار یه نفر بوده
‫این خط‌خطی‌های عجیب رو می‌بینی؟
‫حرف‌های «آ» آقای مارتین ‫همیشه شبیه «اُ» هستن، یادته؟
‫فاصله‌ت رو حفظ کن، لطفاً
‫فکر می‌کنم صفحاتی ‫که از اینجا شروع میشن
‫توسط جنت نوشته شدن
‫چرا؟
‫چون توی این قسمت ‫به صورت سوم شخص
‫به آقای مارتین اشاره شده
‫باشه، فکر می‌کنی جنت دفترچه‌ای ‫که درمورد خودشه رو دزدیده
‫تا بتونه درمورد آقای مارتین بنویسه؟
‫- نمی‌دونیم دزدیده‌ش یا نه ‫- پس چرا قایمش کرده؟
‫خیلی از کلمه‌ی «ما» استفاده کرده
‫انگار آزمایشی که آقای ‫مارتین انجام می‌داده،
‫احتمالاً اون هم کمکش می‌داده
‫- مثل همکارهای آزمایشگاهی بودن ‫- امکان نداره
‫چندین ماه اون رو حبس کرده بود
‫زندانی آقای مارتین بوده
‫شاید وقتی پیداش کردید زندانی بوده، ‫اما وقتی این رو نوشته، زندانی نبوده
‫بین اون دو نفر چه خبر بوده؟
‫انگار دوتاشون نقشه داشتن ‫از اینجا خارج بشن
‫با هم
‫عجب! فوق‌العاده‌ست
‫مادربزرگت چند وقت ‫اینجا زندگی می‌کرده؟
‫همیشه
‫توی اتاقی که طبقه‌ی بالا ‫اون گوشه‌ست به دنیا اومده
‫نه!
‫خب، حتماً خیلی خوبه ‫که حس کنی توی خونه‌ای
‫این خونه، آره
‫اینجا راحت نفس می‌کشم
‫اما بعدش باید برگردیم ‫توی خونه‌ی خودمون،
‫و اونجا خیلی خفه‌کننده‌ست
‫بوی سگ خیس و کلم میده
‫اما خونه‌ی مادربزگ بوی...
‫پخت و پز و دارچین ‫و عصاره‌ی بادام شیرین میده
‫مراقب باش
‫سیانور هم همچین بویی داره
‫برای همه نه
‫‏۳۷ درصد مردم حتی نمی‌تونن ‫بوی سیانور رو حس کنن
‫درسته
‫این اطلاعاتی نیست که یه نفر
‫از روی جلد آبنبات چوبی ‫یادش بگیره، خانم همیلتون
‫حتماً زیاد کتاب می‌خونی
‫بهم میگن خیلی زیاد می‌خونم
‫مردم دختری رو دوست ندارن ‫که همه‌ی جواب‌ها رو بلده
‫صبر کن تا بری دانشگاه
‫- توی یه محیط راحت قرار می‌گیری ‫- واقعاً اینطور فکر می‌کنی؟
‫نه، مطمئنم
‫وقتی از اِسپلیت ریور خارج بشی،
‫همه‌ی این محدودیت‌های ‫شهر کوچیک رو پشت سر می‌ذاری
‫درمان‌های جدید برای ‫بیماری‌ها پیدا می‌کنی
‫سیاره‌های جدیدی کشف می‌کنی
‫باورم نمیشه این حرف رو زدی
‫- بیماری؟ ‫- سیاره
‫امروز صبح به این فکر می‌کردم
‫چی میشه اگه سیاره‌های بیش‌تری ‫نسبت به ستاره‌ها وجود داشته باشه؟
‫خدایا
‫امیدوارم خیلی زیاد نباشن
‫دیگه اسمی نمی‌مونه ‫که بذاریم روشون
‫باید از اون بازی زبانی استفاده کنیم
‫اِپتون‌نِی. اوپیتر‌جِی
‫اَتورن‌سِی
‫فکر می‌کنم کشیش همیلتون هستید
‫افتخار آشنایی با هم رو نداشتیم
‫من اِوِرِت مارتین هستم،
‫- معلم شیمی جنت ‫- می‌شناسمت
‫برو داخل، توی غذا درست کردن ‫به مامانت کمک بده
‫بابایی، لطفاً
‫اتوبوس خراب شده؟
‫چرا تو آوردیش خونه؟
‫نه، جنت یه‌کم بیش‌تر موند تا چندتا ‫از تجهیزات آزمایشگاه رو تست کنیم
‫اگه ماشین می‌خواست ‫می‌تونست زنگ بزنه به خونه
‫خونه‌تون سر راهم بود
‫می‌دونی، مردم ممکنه ‫اشتباه فکر بکنن
‫اینکه یه مرد یه دختر رو ‫سوار ماشینش کرده
‫کشیش همیلتون، بهتون اطمینان میدم، ‫نیّات من شرافتمندانه‌ان
‫در واقع همین الان دارم ‫میرم به دیدن نامزدم
‫قراره توی هاوارد جانسونز ‫توی بینگهام غذا بخوریم
‫فکرهایی که توی سر دخترم می‌ذاری
‫اصلاً شرافتمندانه نیستن
‫جناب، اگه تحت تاثیر...
‫جنت رو نمی‌فرستیم دانشگاه
‫خیلی اشتباه بزرگی می‌کنید
‫با ذهن تیزی که داره،
‫می‌تونه دنبال یه حرفه در علوم بره
‫خودم از ذهن تیرش خبر دارم
‫ولی ذهن تو، آقای مارتین، ‫باعث ناراحتیم میشه
‫فکر می‌کنم بهتره روی ‫درس دادنت تمرکز کنی
‫وگرنه باید دنبال یه فرص تدریس
‫توی یه منطقه‌ی دیگه بگردی
‫خب، خوشحالم که حداقل ‫هر دو موافقیم که جنت باهوشه
‫شب خوبی داشته باشید، جناب
‫واقعاً نوشته آقای مارتین قهرمانشه؟
‫آره
‫کجا نوشته؟
‫اونجا
‫چطور این رو آدمی نوشته
‫که برای دور شدن از آقای مارتین ‫داشت فریاد میزد؟
‫حتماً بینشون کدورتی پیش اومده
‫- نمی‌دونم ‫- حتماً. اما کی می‌دونه چی شده؟
‫جنت قابل اعتمادترین راوی نبوده
‫منظورت چیه؟
‫معلومه که همه چیز رو نگفته
‫آخه چندین صفحه ازش پاره شده
‫اما کِی فهمیده
‫که می‌تونه بره توی جسم یکی دیگه ‫و اینجا رو ترک کنه؟
‫باشه، کوئین، ادامه‌ش رو بخون
‫نه، نه، نه. دیگه نخون
‫خیلی طول می‌کشه
‫پاشید بریم با اون ‫دانشجوی بورسیه حرف بزنیم
‫- بورسیه نیست ‫- می‌دونم! می‌دونم!
‫اون یه دروغ‌گو، و یه جاسوسه ‫که اهل ویرجینیاست
‫باشه
‫وای، نه
‫یوری، جنت دیگه ‫چه چیزهایی رو بهت گفته، ها؟
‫بهتره همین‌الان ‫شروع کنی به حرف زدن،
‫وگرنه می‌ذارمت روی اون چرخ،
‫و مثل یه بطری می‌چرخونمت. ‫حالا بهم بگو، اون دنبال چی بود؟
‫رفتن به دنیای دیگه، ‫یا جسم‌دزدی؟
‫والی، میشه با تهدید کردن ‫شروع نکنیم؟
‫ببخشید، اما من قبلاً تلاش کردم
‫با این آدم عجیب‌وغریب حرف بزنم
‫اما به مدت ۴۰ سال وانمود می‌کرد ‫حرف‌های من رو نمی‌فهمه
‫فکر می‌کنی جنت با من درمورد رفتن ‫به دنیای مردگان حرف می‌زده؟
‫- اشتباه می‌کنی ‫- چرا؟
‫چون می‌دونه من ‫به اون حرف‌ها اعتقاد ندارم
‫فکر می‌کنید قراره برید کجا ‫که از اینجا بهتره؟
‫- احتمالاً خیلی بدتر از اینجاست ‫- نظرهای مسخره‌ت رو نمی‌خواد بگی، رفیق
‫- اومدیم سراغ جواب ‫- همه‌مون سراغ جواب نمی‌گردیم؟
‫ولی اسرار مرگ خودشون رو ‫پیچیده‌تر می‌کنن، رفیق
‫همیشه یه سوال دیگه داری
‫بس کن، این معماها رو ‫تموم کن، انسان بی‌هدف
‫گوش کن. مدی نمرده
‫باشه؟ اون مثل ما نیست
‫فقط توی بدترین موقع ‫توی بدترین مکان بوده
‫و توسط دوست تو خفت شده
‫همونی که میومده اینجا ‫و یه نقشه‌ی فرار با معلمش می‌ریخته
‫درمورد اون موضوع چیزی نمی‌دونم
‫خب، فکر می‌کنم می‌دونی،
‫خیلی گیج و منگ اونجا نشستی،
‫مثل یودا خردمندانه حرف می‌زنی. ‫خب، حدس بزن چی شده؟
‫تو از بقیه‌ی ما بیش‌تر ‫تکامل پیدا نکردی
‫شرط می‌بندم کشوهایی ‫پر از بسته‌های سس دزدیده‌شده داری
‫مچم رو گرفتی
‫خیلی‌خب، دیگه چی ‫مال اون بوده، ها؟
‫جنت دیگه چی رو مخفی می‌کرده؟
‫اون مال جنت بود
‫- والی؟ ‫- هوم؟
‫بیا. باهام بیا
‫چرا با این بچه ‫اینطور برخورد می‌کنی؟
‫شاید داره حقیقت رو میگه
‫دیگه نمی‌دونم حقیقت چیه
‫همه‌ی چیزهایی که ‫می‌شناختم از دست رفتن
‫- دوتا مربی و دوتا تیم رو از دست دادم ‫- والی
‫چندین سال روی ‫اون صندلی تاشو نشستم،
‫و حتی یک‌بار هم به رهبر ‫لعنتی‌مون شک نکردم
‫یه سگ گله اینطور نیست، مدی. ‫یه گوسفند اینطوره
‫ماجرای آقای مارتین تقصیر تو نیست
‫اما اگه کسی که می‌تونه ‫بهمون کمک کنه رو فراری بدی،
‫اونوقت مقصری
‫چطور می‌تونم این ‫شرایط رو برات درست کنم
‫وقتی حتی نمی‌تونم ‫از مدرسه خارج بشم؟
‫چیکار می‌تونم بکنم؟
‫نمی‌تونم با سایمون رقابت کنم
‫اون زنده‌ست
‫چرا فکر می‌کنی مجبوری ‫این رو برام درست کنی؟
‫یا باید رقابت بکنی؟
‫سایمون رقیبت نیست، والی
‫همه‌مون تو یه تیم هستیم
‫فقط دوست دارم ‫یه کار واقعی انجام بدم
‫می‌خوام جواب سوالات رو پیدا کنم
‫نمی‌خوام مثل یه تیکه پنیر ‫همینطور منتظر بمونم
‫دوست دارم رابطه‌ی ما بهتر بشه
‫عمیق‌تر باشه
‫همه‌ش فکر می‌کنم ‫دارم نیمکت‌نشین میشم
‫والی، اگه فکر می‌کنی باید ‫برای من یه شنل بپوشی،
‫خیلی اشتباه می‌کنی
‫اصلاً اونطوری باعث میشه ‫احساس شرمندگی بکنم
‫الان که توی ۱۹۸۳ نیستیم
‫من هیچوقت از کسی نخواستم ‫که مشکلاتم رو حل کنه
‫و الان هم نمی‌خوام ‫از کسی بخوام
‫فقط دوست دارم بیش‌تر ‫از یه شونه باشم
‫که می‌تونی روش گریه کنی، باشه؟
‫باعث میشه احساس کنم ‫یه آدم بی‌مصرفم
‫نمی‌دونم اینی که گفتی یعنی چی
‫اما اگه فکر می‌کنی وفادار بودن
‫و مهربون و ساده بودن ‫چیزیه که باید به‌خاطرش خجالت بکشی،
‫اشتباه می‌کنی
‫اصلاً یه جورایی جذابه
‫همیشه مجبور نیستی ‫گل پیروزی رو بزنی، والی
‫حداقل برای من نه
‫هی، الان اولین دعوامون رو ‫انجام دادیم؟
‫شاید
‫چه باحال
‫♪ skeleton - Jesse Jo Stark ♪
‫سلام!
‫سلام
‫به شلوارم میگن «بیبرز»
‫چیه؟
‫درک نمی‌کنم
‫اگه جنت این رو درست کرده، ‫چرا به حالت اول برنمی‌گرده؟
‫- نمی‌دونم ‫- نمی‌دونه
‫لعنتی
‫اوه، خیلی حس بدی دارم
‫اگه جنت رو برگردونیم اینجا،
‫و ببینه این رو ۵۰ تیکه کردم چی؟
‫وای، خدا. ‫من رو می‌کشه
‫- دیگه دیره ‫- آره
‫جداً بهش فکر نکن
‫هر روز همین اتفاق می‌افته
‫مردم وسایل رو می‌شکونن. ‫بعضی‌وقت‌ها بهترین کارهاشون رو
‫- چه حیف ‫- واقعاً نه
‫باید بیخیال وسایل بشی
‫به محض اینکه بیخیالشون بشی،
‫- چیزهای بهتری میان سراغت ‫- ها
‫یه نفر یه همچین چیزی
‫توی سالنامه‌ی من نوشت
‫ولی اون خیلی شیوا نگفته بود
‫اون اساساً فقط یه شعر کوتاه نوشت
‫که هر کلمه‌ش با «ونوس» قافیه داشت
‫جنت توی شعرش ژرانیوم ‫با تیتانیوم رو به عنوان قافیه استفاده کرده
‫- آم... ‫- درمورد چی حرف می‌زنی؟
‫توی یه سالنامه‌ی قدیمی پیداش کردم
‫توسط یکی از بچه‌های ‫انجمن علمی اهدا شده بود،
‫و جنت یه شعر خیلی ‫احساسی نوشته بود
‫دعوتش کرده بود که بره به بینگهام ‫و رشته‌ای کردنش رو ببینه
‫- چی رو رشته‌ای بکنه؟ ‫- نمی‌دونم. پفیلا؟
‫صبر کن، چی توی بینگهام بوده؟
‫فکر کنم مزرعه‌ی خانوادگیشون. چرا؟
‫والی، اون سالنامه کجاست؟
‫توی کتاب‌خونه‌ست. ‫توی دردسر افتادم؟
‫ممکنه بهترین سرنخ رو ‫پیدا کرده باشی
‫جنت توی شهرستان بینگهام ‫از اتوبوس پیاده شده
‫وای، تو یه نابغه‌ای. ممنون
‫ممنون
‫اوه، ما هنوز اینجاییم. پس...
‫یالا، بریم اون شعر رو پیدا کنیم
‫باید مندی رو راضی کنیم
‫که اجازه بده اون جوراب‌های ‫براق رو بپوشیم
‫و یه چیز براق هم بزنیم به لب‌هامون
‫- به موهامون هم بزنیم ‫- باشه، آروم باش، کریستن
‫نمی‌خوایم شبیه ‫توپ‌های دیسکو بشیم
‫تو موافقی؟
‫با این چیزهای براق؟
‫چی؟ آره. آره، حتماً
‫خب، جمعه می‌تونیم ‫به برنامه‌ی خوب بریزیم
‫تو میزبانی دیگه، درسته؟
‫در آینده مشخص میشه
‫توی خونه فعلاً ‫یه‌کم اوضاع خوب نیست
‫مامانت بازم داره طلاق می‌گیره؟
‫نه
‫مامان کلر از دستش عصبانیه
‫چون با یه آدم مشکوک ‫رفت به جشن بازگشت به خانه
‫که توسط فروشنده‌ی مواد مخدرش ‫توی شهر معتادها با ماشین زیر گرفته شد
‫کلویی، خیلی بی‌شعوری
‫‏۹ تا همیلتون داریم
‫الان داری به سرشماری ‫نگاه می‌کنی یا لیست املاک؟
‫فعلاً دارم آگهی‌های ترحیم رو می‌بینم
‫بچه‌ها، میشه یه لحظه صبر کنیم؟
‫آخه این مزرعه که می‌گید ‫خیلی بی‌معنیه
‫ولی بی‌معنی نیست
‫ممکنه جایی باشه که جنت ‫احساس امنیت می‌کرده
‫ممکنه برگشته باشه اونجا،
‫با این امید که یکی از اقوام زنده‌ش ‫اون رو به سرپرستی بگیره
‫صبر کن، یه آدرس پیدا کردم
‫توی جاده‌ی ۱۷، ‫به اسم میلارد همیلتون
‫بچه‌ها، ماجرای همیلتون ‫چیزیه که نمی‌تونم قبولش کنم
‫- مخفیگاه مدی نیست ‫- هنوز امیدواره، ها؟
‫- خیلی ‫- خیلی چی؟
‫میگم خیلی خوبه که آدرس پیدا کردی
‫احتمالاً بعد از مدرسه ‫می‌تونیم بریم اونجا
‫من برنمی‌گردم اونجا
‫فقط به این رسیدیم
‫که یکی گفت مدی ‫یه نقشه‌ی مسخره خریده
‫حتی نمی‌دونیم مدی بوده یا نه
‫درسته. جنت بوده
‫تو چرا سر تکون میدی؟
‫ضربه مغزی شدی، رفیق، ‫مغزت رو که درنیاوردن
‫چرا مدی بره توی مزرعه‌ی ‫یه غریبه قایم بشه؟
‫- چون مدی نیست ‫- چون من نیستم
‫شرمنده
‫باشه. خیلی‌خب، بچه‌ها
‫فقط یه ساعت دیگه مونده
‫بعد از زیست‌شناسی، ‫من می‌زنم به دل جاده‌ی ۱۷
‫من با ماشینم میام سراغت
‫نه، تو هنوز تحت مراقبتی، داداش
‫من می‌شینم پشت ماشینت
‫نیکول، میشه به جای من ‫این سالنامه رو پس بدی لطفاً؟
‫ممنون
‫جنت رو نمی‌فرستیم دانشگاه
‫حالا چی؟
‫جنت، چی شد؟
‫...سپاسگزاریت رو نشون بدی
‫جنت
‫باید برگردم داخل
‫آره، جنت. آره، خودت می‌دونی
‫برگشتی جارو بزنی؟
‫نه، جارو برقی رو نیاوردم، ‫اما می‌دونی چیه؟
‫با خوشحالی میرم یکی میارم
‫اگه حقیقت رو ازت بیرون می‌کشه
‫چون جارو برقیه
‫فکر می‌کنی چه چیزی رو نگفتم؟
‫آخه هر روز یه ظرف رو ‫درست می‌کنی،
‫و به حالت اول برمی‌گرده، درسته؟
‫اما ظرف جنت به گل رس تبدیل نشد
‫برای همیشه باقی موند
‫و بعدش شکست، ‫و دوباره سالم نشد
‫چطور؟ چرا؟
‫نمی‌تونم جواب سوالت رو بدم، پسر
‫اما دیگه تیکه‌تیکه نیست
‫عجب، تنهایی این کار رو کردی
‫عحب، خیلی کارت خوب بوده
‫آره، اگه چشم‌هام رو ریز کنم، ‫به سختی می‌تونم ترک‌ها
‫و برآمدگی‌ها و شکاف‌ها رو ببینم
‫هدف اینه که اونا رو ببینی
‫وابی‌سابیه
‫یه مفهومه که نشون میده ‫هیچ چیز واقعاً تموم نشده
‫و هیچ چیز بی‌نقص نیست
‫وقتی یه چیزی می‌کشنه، ‫با چسب درستش می‌کنی
‫و نقص‌هاش رو می‌پذیری
‫آره، ترک‌ها و شکاف‌ها ‫فقط باعث میشن قوی‌تر بشه
‫بیش‌تر جالب باشه
‫و زیباتر بشه
‫درمورد آدم‌ها همین حس رو داری؟
‫می‌خوای یه چیزی بسازی؟
‫- اوه، نه، من... ‫- با یه کار آسون شروع می‌کنی،
‫مثلاً یه وزنه‌ی کاغذ
‫- حتی می‌تونم بهت یاد بدم... ‫- یه وقت دیگه
‫شاید
‫آره، هر وقت که خواستی
‫حتماً
‫[ ممکن است یک جسم ‫توسط ارواح دزدیده شود؟ ]
‫[ دیدن و ارتباط برقرار کردن با ارواح ]
‫[ داشتم باهاش حرف می‌زدم ‫و یهویی غیبش زد ]
‫[ دیروز با یکی حرف زدم ‫که می‌گفت ۱۸۰۰ به دنیا اومده ]
‫[ شِرِدهد۹۹: تا حالا کسی ‫با یه آدم مُرده حرف زده؟ ]
‫[ مهمان۰۹۱۹۷۲: چرا این ‫سوال رو می‌پرسی؟ ]
‫نیکول؟
‫نیکول!
‫[ شِرِدهد۹۹: چون فکر کنم ‫من حرف زدم ]
‫نیکول، یکی دم در کارت داره
‫سلام
‫می‌خواستم پیام بدم بهت،
‫اما گفتم اگه حضوری بیام
‫برات سخت‌تره که بگی نه، پس...
‫به چی نه بگم؟
‫باید خونه‌ی یکی بخوابم
‫با والدینم یه دعوای بزرگ کردم
‫جای دیگه‌ای رو نداشتم که برم
‫نرفتی خونه‌ی کلویی یا یکی از...
‫ببین، می‌دونم به نظر می‌رسه
‫من فقط می‌خواستم ‫به مدی آسیب برسونم، اما...
‫حقیقت نداره
‫خدایا، اگه زِیور باید ازش ‫معذرت‌خواهی بکنه، پس...
‫پس حتماً من باید ‫یه معذرت‌خواهی بزرگ‌تر ازش بکنم
‫باشه
‫ممنون
‫مدی!
‫آقای مارتین؟
‫نه، صبر کن، صبر کن. ‫هی، آقای مارتین!
‫هی! صبر کن! آقای مارتین!
‫«یه زمانی ممکنه بفهمن ‫که من چی رو ازشون گرفتم؟
‫[ آقای اندرسون ]
‫اصلاً ممکنه من رو ببخشن؟»
‫بخشیدنه یا فراموش کردن؟
‫- بخشیدنه ‫- بقیه‌ش رو بخون
‫جنت چی رو ازمون گرفته؟
‫- لعنتی ‫- چیه؟ چی نوشته؟
‫کوئین، کمکش کن. ترجمه کن
‫کار آقای مارتین نبوده
‫جنت کسی بوده که وسایل ‫موقع مرگ‌تون رو جمع کرده
‫جنت اونا رو توی پناهگاه قایم کرده
‫چرا؟ آقای... مارتین بهش گفته؟
‫فکر کنم جنت خیلی وقت پیش دیگه ‫دستورات رو انجام نمی‌داده
‫چرا این حرف رو می‌زنی؟
‫فکر نمی‌کنم همه‌ی ارواح ‫یکسان به وجود اومده باشن
‫اون ظرفی که درست کرده،
‫احتمالاً فقط اولش بوده
‫احتمالاً خیلی چیزهای ‫دیگه‌ای رو هم فهمیده
‫که برای آقای مارتین ‫تهدید محسوب می‌شده
‫پس با توجه به چیزهایی که ‫از جنت یاد گرفته، اون رو حبس کرده
‫و همینطوری ما رو ‫توی پناهگاه زندونی کرد
‫[ بنزین ]
‫♪ Family Tree - Ethel Cain ♪
‫باشه، گوش کنید
‫الان آقای مارتین رو دیدم
‫یه نور قرمزی پشت سرش بود،
‫و بعدش رفت
‫غیبش زد
‫- آقای مارتین رو توی این مدرسه دیدی؟ ‫- آره
‫و با توجه به قیافه و فرار ‫کردنش، خیلی ترسیده
‫چون جنت فرار کرده
‫شاید جنت رو زندونی کرده بود ‫تا از شماها محافظت کنه
‫اینجا برو سمت چپ
‫[ اگر امروز جانت را از دست بدهی، ‫ابدیت را کجا خواهی گذراند؟ ]
‫چی شده؟
‫همین خونه‌ست؟
‫باید همین باشه
‫هی، آروم‌تر برو
‫اوه
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫آره، فقط می‌خواستیم بریم اونجا
‫نمی‌تونید برید جلوتر. ‫اینجا کاری دارید؟
‫نه، نه. دود رو دیدیم
‫آره، آتش‌نشانی توی راهه
‫- کسی توی ساختمون هست؟ ‫- ممکنه باشه
‫یکی از همسایه‌ها امروز ‫از کنار خونه رد می‌شده
‫فکر می‌کنه یه ولگرد دیده. ‫چیزی درموردش می‌دونید؟
‫نه
‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]